اين‌كه براى آن قانونى وضع نموده ، دربارهء لباس هم مقررات بسيار ارزنده‌اى چه نسبت به ظاهر لباس ، چه نسبت به مسائل معنوى آن ارائه نموده كه دقت در آن مقررات انسان را متوجه حقيقت دين و كمال آن نموده و به اين نكته واقف مىكند كه اسلام دلسوزترين مكتب براى سعادت بشر و جامع‌ترين مدرسه براى ادارهء حيات و زندگى انسان‌ها است . لباس در روايات اسلام عزيز ، بر وفق مصلحت جامعهء اسلامى ، لباس زربفت ، حرير ، ابريشم و لباسى كه از پوست حيوان مرده مىسازند و لباسى كه از پوست حيوانات حرام گوشت به دست مىآيد و انواع اين‌گونه البسه‌ها را حرام اعلام كرده و پوشيدن اين نوع لباس‌ها را درخور شأن انسان نمىداند انسان با خصوصياتى كه دارد ، والاتر و آقاتر از آن است كه به لباس حرير ، يا ابريشم ، يا طلاباف روى آورده و خود را با آن‌ها بيارايد ؛ وجود انسان عزيزتر از آن است كه در لباسى كه از پوست حيوان مرده يا حرام گوشت به دست مىآيد پوشيده شود . انسان ، منبع كرامت و محل شرافت و مركز فضايل و آيينهء تجلى اسما و صفات ربوبى است ، اين موجود پرارزش نبايد محكوم بدن و جسم گشته و به پوشاندن مقدارى گوشت و پوست با انواع لباس‌ها و زينت‌ها ، عمر گرامى را تلف كند ! ! در زمينهء لباس بايد توجه به طرح ونقشهء حضرت دوست كند و آنچه را جناب او مىپسندد بپوشد ، جسم به آن اندازه موقعيت ندارد كه آدمى شؤون گرانمايهء خويش را فداى آن كند .